Posts tonen met het label uitstap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label uitstap. Alle posts tonen

donderdag 2 augustus 2012

Eten is beleven in ... Toscane



Ravioli di Roberta
Het moest er een keer van komen. Ik ben op vakantie in Toscane. Net als de rest van Nederland overigens, zoveel is mij al duidelijk geworden na een bezoekje aan de supermarkt. Ik had er al een beetje een hard hoofd in, want per slot van rekening wil de hele wereld wel naar Toscane. La dolce vita, zon, wijn en cipressen. Kunst, cultuur en heerlijk eten. Dat trekt. Mij ook, blijkbaar. Dus vooruit. Maar wat eten ze nu eigenlijk in Toscane? Ik weet net als de rest van Nederland heus wel wat Italiaans eten is. Ik eet vaak genoeg pasta, pizza en risotto. Dat bedoel ik ook niet natuurlijk. Wat ik bedoel is wat nu eigenlijk de typische Toscaanse streekkeuken is. Ter voor bereiding op deze vakantie heb ik het eens aan een aantal mensen in mijn omgeving gevraagd die je gerust als fan van de Italiaanse keuken kunt beschouwen, maar ook die moesten me na het opsommen van een aantal ingrediënten zoals Balsamico, Pecorino en Chianti een bevredigend antwoord schuldig blijven. Gelukkig kreeg ik voor mijn verjaardag de Zilveren Lepel Toscane. In tegenstelling tot wat ik vermoedde - Ach, kijk, de zoveelste Zilveren Lepel en ik heb nog niet eens echt iets uit de eerste van de inmiddels vier (?) afleveringen gekookt – bleek het een schot in de roos te zijn. Een prachtig handzaam formaat Lepel deze keer met mooie achtergrondverhalen, voldoende nuttige informatie en mooie recepten met dito foto’s. Ik weet nu dus inmiddels dat men hier brood bakt zonder zout en dat men dat ruimschoot compenseert door het beleg goed te op smaak te brengen. Ik weet dat een van mijn favoriete pastasauzen – met tomaat, worstvlees, venkelzaad en kleine rode pepertjes en veel rode tafelwijn – hier uit Toscane komt. Dat de funghi porcini – het eekhoorntjesbrood - hier gewoon in grote hoeveelheden in de supermarkt ligt. Net als de cavolo nero – palmkool - en cicorei – cichorei, ja - trouwens. Ik heb al wat geproeft van de Chianti Classico, maar ben wegens een zeldzame allergische reactie op muggen - godbetert! - op een zon- en alcoholloos dieet gezet voor de komende week. Just my luck! Wat rest is eten dus. En zit ik met mijn rode ontstoken en dus vreselijk gezwollen benen omhoog– enkels heb ik niet meer noch voeten, slechts tenen –laat ik mij elke avond vertroetelen door de baas van dit pittoreske vakantieboerderijtje die een gelukkig zeer verdienstelijk kok blijkt te zijn. Hij trakteert zijn gasten dagelijks op een drie-gangendiner uit de Toscaanse boerenkeuken. Dat lijkt onschuldig, maar niet als je bedenkt dat elk gerecht ooit bedacht is voor hardwerkende landarbeiders en niet voor hangende toeristen en elke gang alleen al uit drie afzonderlijke gerechten bestaat. Maar ... alles went. En het is zooo lekker…! Mezza porcione doen ze hier niet aan en laten staan is echt geen optie. Je kunt hier trouwens ook erg lekkere patisserie eten en heerlijke mini-kopjes espresso. Je merkt het wel, de Toscaanse boerenkeuken is er niet een om slank bij te blijven, dat wordt dus zodra de zwellingen afnemen veel zwemmen en hardlopen 'under the Tuscan Sun'. Ciao!  

vrijdag 5 augustus 2011

Ons dagelijks brood


Koekkind in kist

Wat te doen als het regent, je kinderen al anderhalve week vakantie hebben en je ze per uur ziet vervetten omdat ze nu al dagenlang met een gelukzalige glimlach naar een Tsjechisch, Turks of Pools sprekende Barbapapa op een schermpje staren? Juist! Dan ga je naar het Bakkerijmuseum ‘de oude bakkerij’ in Medemblik.  Het is het lekkerste museum van Nederland, volgens de folder. Na een prettig tochtje door culinair West-Friesland parkeer je helemaal gratis tegenover het stationnetje van de oude stoomtrein in het pittige Zuiderzeedorpje. Het museum ligt om de hoek.
Een bezoekje aan het bakkerijmuseum is een prima uitje voor ouders die houden van eten en een culinair tripje willen combineren met de kinderen uitlaten. Het is er namelijk voor kinderen één groot feest. Bij de kassa krijgen ze al hun eerste koekje in handen gedrukt, een heerlijk dun en knapperig gemberkoekje nog warm van de bakplaat, om vervolgens een kamer verder met hun neus in de boter, pardon, gevulde koeken te vallen, waar ze direct een alleraardigste bakker c.q. vrijwilliger op leeftijd  een helpende hand mogen toesteken in de vorm van amandelen op de koeken leggen of het steken van de vlinderkoeken die ze vervolgens weer boven met glazuur en manna– je weet wel die gekleurde gepofte rijstsnoepjes – mogen versieren.  Deze laatste activiteit gebeurt weer onder de professionele begeleiding van alleraardigste kindervrijwilligers die zeer informatief en op het juiste niveau met je kindertjes willen praten. Het museum is gehuisvest in een leuk gevelhuisje en het staat binnen propvol met bakhulpmiddelen, waarvan sommigen echt antiek. Voor de bakliefhebber een walhalla. Kortom, je kans op een heerlijk en educatief uitje voor de hele familie. 
Op het moment is er ook een fantastische broodsprookjestentoonstelling gaande, de link tussen beiden ontging me in eerste instantie behalve dan die broodkorstjes van Hans, maar dochterlief vond het de beste attractie van het museum. Lekker met een koptelefoon op naar poppen in kostuums en stukken brood kijken, terwijl je een sprookje ingelispeld krijgt. Beter kan niet, blijkbaar. Het spreekwoord zegt het al, een kinderhand…
Er worden ook demonstraties bonbonsmaken gegeven. Heel leuk voor moeders, want die had net een bonbonmal op de kop getikt op die Waalse brocante en weet nu hoe het moet. En, voor de oplettenden onder ons, en misschien kunnen we er een spelletje van maken, een speurtocht of zo, ja, ik maak er een speurtocht van; het museum staat bomvol bakparafernalia waaronder een heel aantal zo op het eerste gezicht opmerkelijke zaken. Mocht je niet van koekversieren houden, kun je onderwijl naar deze bijzonderheden speuren: ga bijvoorbeeld eens op zoek naar het hosti-ijzer. Nee, geen tosti-, maar hosti-ijzer compleet met jezus aan het kruis. Er ligt ook een koek in kindvorm in een soort doodskistje wat ter ere van de geboorte van een kind werd gebakken. En vergeet vooral de Ulevellen niet. Er is ook, heel sympathiek, een soort memorialmuurtje voor overleden vrijwilligers ingericht. Van zo’n vriendelijk klein museumpje met prachtige collectie en activiteiten word je gewoon blij. Ook al stroomt buiten de regen onverminderd door.
Gaan!


Bakkerijmuseum ‘ de oude bakkerij’.
Nieuwstraat 8
1671 BD Medemblik
0227-545014
www.deoudebakkerij.nl

Van 1 april tot en met 31 oktober is het museum elke dag geopend van12 tot 17 uur.
Van half februari tot 31 maart en van 1 november tot en met 30 december elke zaterdag en zondag open, ook van 12 tot 17 uur.